Aleksander Hertel

Aleksander Juliusz Hertel był oficerem Wojska Polskiego i pułkownikiem artylerii. Urodził się w Radomiu, gdzie uczęszczał do Szkoły Handlowej. Studiował chemię na Uniwersytecie Zuryskim, a następnie służył w Legionach Polskich, między innymi jako dowódca baterii artylerii. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej. Za służbę otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.

W kolejnych latach dowodził jednostkami artylerii i pełnił funkcje szkoleniowe oraz dowódcze, między innymi w Krakowie, Lwowie i Wilnie. W 1937 roku został dowódcą piechoty dywizyjnej 18 Dywizji Piechoty. Po wybuchu II wojny światowej służył w tej jednostce podczas kampanii wrześniowej. 12 września 1939 roku, po objęciu dowództwa dywizji, został ranny w bitwie pod Łętownicą. Zginął tego samego dnia w walce w Andrzejewie, gdzie został pochowany wraz z żołnierzami 18 Dywizji Piechoty. Otrzymał pośmiertnie Krzyż Kawalerski i Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari.

Na podstawie artykułu „Aleksander Hertel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.