Danuta Buttler

Danuta Antonina Buttler, znana także jako Danuta Buttlerowa, urodziła się 18 września 1930 roku w Radomiu, a zmarła 2 marca 1991 roku w Warszawie. Była językoznawczynią, polonistką i dydaktyczką, profesorką Uniwersytetu Warszawskiego. Na tej uczelni uzyskała magisterium, doktorat pod kierunkiem Witolda Doroszewskiego oraz habilitację. Pracowała tam przez 35 lat, między innymi w Instytucie Języka Polskiego. Kierowała Zakładem Leksykologii i Kultury Języka, pełniła funkcję prodziekana, a w latach 1979-1981 była dziekanem Wydziału Polonistyki. W latach 1969-1971 organizowała i kierowała polonistyką białostocką.

Jej dorobek obejmował ponad 250 prac naukowych dotyczących między innymi leksykologii, fonologii, kultury języka polskiego oraz polszczyzny współczesnej i historycznej. Zajmowała się homonimią, zmianami znaczeń, zapożyczeniami oraz językiem polskich pisarzy, w tym Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego i Stefana Żeromskiego. Publikowała także prace poświęcone nauczaniu języka polskiego jako obcego. Przez ostatnich pięć lat życia redagowała „Poradnik Językowy”, a wcześniej współredagowała „Przegląd Humanistyczny”. Była członkinią Komitetu Językoznawstwa PAN i komisji Międzynarodowego Komitetu Slawistów.

Na podstawie artykułu „Danuta Buttlerowa” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.