Dionizy Czachowski
Bojownik o wolność, oficer, żołnierz
- Urodzony
- 6 kwietnia 1810
- Zmarł
- 6 listopada 1863, Jawor Solecki
- Zawody
- bojownik o wolność, oficer, żołnierz
Dionizy Feliks Czachowski urodził się w Niedabylu. Był pułkownikiem i naczelnikiem wojennym województwa sandomierskiego w powstaniu styczniowym. Przed jego wybuchem należał do organizacji narodowej, a jesienią 1862 roku nabył konie, które przygotowywano do działań wojennych. W 1863 roku dołączył do oddziału organizowanego pod Świętym Krzyżem. Pod dowództwem Mariana Langiewicza kierował batalionem, a następnie objął funkcję naczelnika wojennego województwa sandomierskiego. Dowodził oddziałami w walkach m.in. pod Małogoszczem, Borią i Jeziórkiem oraz Białobrzegami.
Po rozpuszczeniu oddziału w lasach wąchockich wyjechał do Krakowa, a później formował nowy oddział w okolicach Mielca. W październiku 1863 roku ponownie przeszedł Wisłę. Zginął 6 listopada w pobliżu Jaworu Soleckiego, podczas starcia z rosyjskimi dragonami. Jego zwłoki przewieziono do Radomia, z którym był związany. W 1938 roku prochy Czachowskiego uroczyście sprowadzono do miasta, a w 1981 roku jego szczątki złożono w sarkofagu w kościele ojców Bernardynów.
Na podstawie artykułu „Dionizy Czachowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
