Ignacy Adamski

Ignacy Antoni Adamski urodził się 1 lutego 1886 roku w Radomiu, gdzie uczęszczał do gimnazjum. Maturę zdał w 1906 roku w Gimnazjum św. Anny w Krakowie, a w 1912 roku ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując dyplom doktora medycyny. Pracował w szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie, a następnie na Uniwersytecie Moskiewskim, gdzie został ordynatorem kliniki.

W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Jako lekarz pracował w szpitalach wojskowych oraz Wojskowym Instytucie Sanitarnym. W 1922 roku objął stanowisko naczelnego lekarza 15 pułku piechoty i uzyskał stopień majora. Później pełnił funkcje ordynatora oddziału chirurgicznego w Toruniu oraz starszego ordynatora szpitala wojskowego w Warszawie.

Po agresji ZSRR na Polskę trafił do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Kozielsku. Został rozstrzelany w lesie katyńskim w kwietniu 1940 roku. W 2007 roku pośmiertnie mianowano go podpułkownikiem.

Na podstawie artykułu „Ignacy Adamski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.