Irena Dąbkowska

Irena Antonina Dąbkowska, polska botaniczka, nauczycielka i żołnierka, urodziła się 28 lutego 1901 roku w Radomiu. Studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie początkowo zajmowała się filologią, a następnie botaniką. W 1927 roku ukończyła studia, a w 1932 uzyskała doktorat z botaniki i geologii. Pracowała jako nauczycielka w Gimnazjum Filologicznym Żeńskim im. Marii Konopnickiej w Radomiu, gdzie uczyła przyrodoznawstwa, chemii i propedeutyki filozofii.

Prowadziła badania florystyczne i geologiczne, koncentrując się na torfowiskach oraz roślinności Polesia. Opracowała m.in. typy torfów północno-wschodniej Polski i publikowała prace botaniczne. W czasie okupacji należała do Związku Walki Zbrojnej, a następnie działała w Armii Krajowej. W 1942 roku zgłosiła się do akcji „Wachlarz” i została skierowana do odtworzenia jego odcinka we Lwowie i na Podolu. Zaginęła bez wieści na Polesiu; jej śmierć datuje się na 1943 rok.

Na podstawie artykułu „Irena Dąbkowska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.