Israel Taub
Rabin
- Urodzony
- 1849
- Zmarł
- 24 listopada 1920, Warszawa
- Zawód
- rabin
Israel Meir Taub, znany także jako Israel Taub, urodził się w 1849 roku w Raciążu. Był rabinem, synem cadyka Szmula Eliasza ze Zwolenia i wnukiem Jechezkela Tauba z Kazimierza Dolnego. W 1888 roku objął po ojcu sukcesję i został cadykiem w Zwoleniu. Trzy lata później przeniósł swój dwór do Modrzyc, wsi położonej pod Dęblinem, i zapoczątkował chasydzką dynastię Modrzyc.
Taub tworzył niguny chasydzkie, w tym Ezkera Hagadol. Jego komentarze do Księgi Rodzaju, Wyjścia i Kapłańskiej zebrano w pracy Diwrei Israel, wydanej w latach 1901-1904. Pozostałe jego prace, dotyczące Księgi Liczb i Powtórzonego Prawa, zaginęły. Podczas I wojny światowej, w 1914 roku, przeniósł się do Warszawy. Według niektórych źródeł przez pewien czas przebywał również w Radomiu, gdzie mieszkał przy ulicy Lubelskiej. Zmarł 24 listopada 1920 roku w Warszawie i został pochowany w ohelu na tamtejszym cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej.
Na podstawie artykułu „Israel Taub” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.