Jan Pyrski

Jan Michajłowicz Pyrski urodził się 15 stycznia 1906 roku w Radomiu. W 1914 roku, po wybuchu I wojny światowej, został z rodziną ewakuowany do Rosji. W 1922 roku wstąpił do Armii Czerwonej, a po zwolnieniu ze służby w 1924 roku wrócił do niej w 1928 roku. Ukończył szkołę dowódców artylerii i studia w Akademii Wojskowej. W czasie wojny z Niemcami dowodził pułkiem artylerii, a następnie pełnił funkcje w dowództwach dywizji i armii. Dwukrotnie został ranny. W 1943 roku awansował na generała majora artylerii.

Od sierpnia 1944 roku służył w Wojsku Polskim jako organizator i dowódca artylerii 2 Armii WP. W kwietniu 1945 roku został ciężko ranny podczas przygotowań do forsowania Nysy Łużyckiej. Po powrocie do ZSRR dowodził artylerią okręgów wojskowych, kierował wyższymi szkołami artylerii, a następnie zajmował stanowiska związane z uzbrojeniem rakietowym i techniką specjalną. W 1961 roku został zastępcą dowódcy Wojsk Rakietowych i Artylerii Sił Zbrojnych ZSRR. W 1962 roku przeniesiono go do rezerwy. Zmarł 11 września 1967 roku w Moskwie i został pochowany na cmentarzu Nowodziewiczym.

Na podstawie artykułu „Jan Pyrski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.