Józef Brandt

Józef Brandt, polski malarz batalista i przedstawiciel szkoły monachijskiej, urodził się 11 lutego 1841 roku w Szczebrzeszynie. Po śmierci ojca zamieszkał z matką w majątku Grzmiące pod Radomiem. Początkowo studiował inżynierię w Paryżu, lecz pod wpływem Juliusza Kossaka zajął się malarstwem. Kształcił się w Monachium, między innymi w pracowni Franza Adama. W 1870 roku osiadł tam na stałe, a pięć lat później rozpoczął prowadzenie prywatnej szkoły malarskiej.

Brandt tworzył przede wszystkim obrazy rodzajowe, batalistyczne i historyczne, często przedstawiające walki kozackie, tatarskie oraz wojny szwedzkie XVII wieku. Do jego prac należą „Bitwa pod Chocimiem”, „Odbicie jasyru” i „Powrót spod Wiednia - Tabor”. Jego dzieła znajdują się w muzeach polskich oraz w kolekcjach w Monachium, Berlinie i Dreźnie. Był związany z okolicami Radomia: spędzał wakacje i pracował w Orońsku, a zmarł 12 czerwca 1915 roku w Radomiu. Zgromadzoną kolekcję dawnej broni, strojów i rekwizytów przekazał w testamencie narodowi polskiemu.

Na podstawie artykułu „Józef Brandt” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.