Józef Marjański

Józef Bronisław Marjański, używający pseudonimów „Marski”, „Roman” i „Wrzos”, urodził się 10 sierpnia 1892 roku w Radomiu. Jako uczeń gimnazjum handlowego zaangażował się w działalność tajnej organizacji młodzieżowej. Później wyjechał do Lwowa i podjął naukę na Politechnice, nadal uczestnicząc w działalności niepodległościowej. W 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, a po kryzysie przysięgowym i ucieczce z transportu internowanych wrócił do Radomia. Dołączył tam do Polskiej Organizacji Wojskowej, a w 1918 roku kierował jej VII Okręgiem i akcjami rozbrajania zaborców.

Po przejęciu władzy w Radomiu został wojskowym komendantem miasta, a następnie Radomskiego Okręgu Wojskowego. Działał również w Polskiej Partii Socjalistycznej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej, w stopniu kapitana, dowodził I batalionem 1 pułku piechoty Legionów. Zginął 22 sierpnia 1920 roku w Białymstoku, osłaniając wycofujący się sztab dywizji. Początkowo pochowano go w Białymstoku; w 1923 roku jego prochy przewieziono do Radomia i złożono na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego. Pośmiertnie mianowano go majorem i odznaczono Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Na podstawie artykułu „Józef Marjański” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.