Józef Piotrowski
- Urodzony
- 2 czerwca 1897, Radom
- Zmarł
- 18 sierpnia 1920, Żółtańce
Józef Piotrowski urodził się 2 czerwca 1897 roku w Radomiu. Był synem Franciszka Ksawerego i Lucyny z Chelińskich oraz młodszym bratem Antoniego, kapitana geografa Wojska Polskiego. Po ukończeniu szkoły średniej w Rosji rozpoczął studia w Instytucie Inżynierów Komunikacji w Petersburgu. Powołany do armii rosyjskiej, kształcił się w Konstantynowskiej Szkole Artylerii. W 1917 roku wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji, gdzie służył w kompanii konnych wywiadowców 2 pułku strzelców polskich.
Po rozwiązaniu korpusu wrócił do Polski i kontynuował studia na Politechnice Warszawskiej. Od listopada 1918 roku służył w 1 pułku szwoleżerów, a po ukończeniu Szkoły Podchorążych w Warszawie został przydzielony do 14 pułku ułanów jazłowieckich. Poległ w bitwie pod Żółtańcami, dowodząc plutonem. W 1921 roku mianowano go pośmiertnie podporucznikiem kawalerii. Został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari, otrzymał także Krzyż Walecznych i odznakę pamiątkową „Orlęta”.
Na podstawie artykułu „Józef Piotrowski (chorąży)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
