Józef Świeżyński

Józef Świeżyński urodził się 19 kwietnia 1868 roku we Wlonicach. Był lekarzem, politykiem i ziemianinem. Uczęszczał do gimnazjum w Radomiu, a następnie studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Po ukończeniu studiów w 1893 roku pracował i doskonalił umiejętności w placówkach medycznych w Berlinie i Gießen. Po powrocie do kraju kontynuował karierę lekarską w Warszawie, a później zamieszkał w Jeleniowie i Sadłowicach. W tych miejscowościach prowadził działalność społeczną.

Działał w Związku Młodzieży Polskiej „Zet” i Lidze Narodowej. Trzykrotnie wybierano go do Dumy Państwowej z guberni radomskiej. W 1918 roku został członkiem Rady Stanu Królestwa Polskiego, a 23 października powołano go na premiera rządu. Jego gabinet dążył między innymi do organizacji sił zbrojnych, lecz po konflikcie z Radą Regencyjną i nieudanej próbie przejęcia władzy podał się do dymisji. Świeżyński uczestniczył później w pracach nad projektem Konstytucji marcowej, po czym wycofał się z polityki. Podczas II wojny światowej prowadził ograniczoną działalność konspiracyjną. Zmarł 12 lutego 1948 roku w Sandomierzu.

Na podstawie artykułu „Józef Świeżyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.