Karol Knabe

Karol Filip Knabe urodził się około 1830 roku w Radomiu, gdzie działała apteka jego rodziny. Był synem Mikołaja i Karoliny z domu Loeben. Uzyskał stopień magistra farmacji, a w 1856 roku pracował jako podaptekarz w aptece Juliusza Knolla w Łodzi. W 1861 roku mieszkał w Sielcach, w powiecie warszawskim.

Brał udział w powstaniu styczniowym, pełniąc funkcję naczelnika powiatu pułtuskiego. Zagrożony aresztowaniem, wyjechał do Drezna, gdzie organizował dostawy broni dla powstańców. Później był profesorem w Warszawie, a następnie zamieszkał w Sanoku. W 1869 roku został zastępcą prezesa zarządu sanockiego oddziału Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego. Pracował jako kancelista Rady c. k. powiatu sanockiego, a do końca życia jako aktuariusz. Na wystawę w Wiedniu w 1873 roku zgłosił smarowidło do wozów na sposób belgijski oraz własnego wyrobu olej do machin. Zmarł 22 stycznia 1873 roku w Sanoku na skutek apopleksji. Miał żonę Zofię Julię Stefanię Lebel i dzieci.

Na podstawie artykułu „Karol Knabe” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.