Karol Lutostański

Karol Lutostański, herbu Ślepowron, urodził się 13 stycznia 1880 roku w Radomiu. Studiował prawo na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, a następnie uzupełniał naukę w Lipsku, Berlinie i Paryżu. Pracował jako adwokat w Warszawskiej Izbie Sądowej. W 1917 roku rozpoczął wykłady z prawa cywilnego na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie później został profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem katedry. Trzykrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa.

Był członkiem Komisji Kodyfikacyjnej RP, a w latach 1933-1939 jej wiceprzewodniczącym. Kierował także Departamentem Ustawodawczym Ministerstwa Sprawiedliwości i działał w Towarzystwie Naukowym Warszawskim. Zajmował się między innymi prawem rodzinnym, spadkowym i majątkowym. Opracował projekt reformy prawa rodzinnego, dotyczący między innymi rozwodów i formy zawierania małżeństw. Publikował prace prawnicze oraz przekładał teksty z tej dziedziny. Otrzymał nagrodę Akademii Francuskiej i doktorat honoris causa Uniwersytetu w Lille. Zmarł 1 października 1939 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Karol Lutostański” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.