Ludwik Gocel

Ludwik Gocel był polskim historykiem, kolekcjonerem i bibliofilem. Urodził się w 1889 roku pod Radomiem. Gromadzenie zbiorów rozpoczął przed I wojną światową na Mińszczyźnie, gdzie zgromadził rzadkie druki, głównie braci polskich z XVI i XVII wieku. Zbiór uległ zniszczeniu podczas działań wojennych w 1914 roku. W 1924 roku, podczas pobytu w Paryżu, zaczął kolekcjonować druki związane z powstaniem listopadowym i Wielką Emigracją. Zbierał także czasopisma, ulotki, dokumenty, ryciny, nuty i mapy.

Podczas powstania warszawskiego ratował swoje zbiory, tracąc ich znaczną część. Po wojnie pracował w Bibliotece Uniwersyteckiej w Poznaniu, a w 1948 roku zamieszkał w Krakowie, gdzie prowadził antykwariat ze Stefanem Kamińskim. Przekazywał i sprzedawał materiały bibliotekom oraz zapisał zbiory Muzeum Warszawy. Był autorem prac historycznych, w tym książki „Przypadki Jej Królewskiej Mości Książki”. Opublikował również artykuł o średniej szkole męskiej w Radomiu. Zmarł 12 października 1966 roku w Puszczykowie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu.

Na podstawie artykułu „Ludwik Gocel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.