Ludwik Karol Teichmann
Anatom, fizjolog, lekarz
- Urodzony
- 16 września 1823
- Zmarł
- 1895, Kraków
- Zawody
- anatom, fizjolog, lekarz
Ludwik Karol Teichmann, znany także jako Teichmann-Stawiarski, był polskim lekarzem, anatomem i fizjologiem. Urodził się w 1823 roku w Lublinie, a zmarł w 1895 roku w Krakowie. Studiował teologię ewangelicką na Uniwersytecie Dorpackim, a następnie medycynę na uniwersytetach w Heidelbergu i Getyndze. Po uzyskaniu doktoratu z medycyny, chirurgii i położnictwa pracował w Getyndze. W 1861 roku przyjechał do Krakowa, by objąć Katedrę Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Później kierował Katedrą Anatomii Opisowej, był dziekanem Wydziału Lekarskiego, a w roku akademickim 1877/1878 rektorem uczelni.
W 1853 roku odkrył krystaliczną postać barwnika krwi, nazywaną kryształkami Teichmanna. Odkrycie umożliwiło rozpoznawanie, czy plamy znalezione na miejscu przestępstwa pochodzą od krwi, i zapoczątkowało późniejsze chemiczne badania nad hemoglobiną. Teichmann prowadził również badania naczyń limfatycznych, publikował rozprawy i przygotował dzieło „Das Saugadersystem”. Za preparaty anatomiczne otrzymał nagrody na wystawach w Paryżu i Wiedniu. W latach 1878-1890 pełnił funkcję wiceprezesa Polskiej Akademii Umiejętności. Zmarł po chorobie nowotworowej i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Na podstawie artykułu „Ludwik Karol Teichmann” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
