Mikołaj z Radomia

Mikołaj z Radomia, znany także jako Mikołaj Radomski, Nicolaus Radomiensis i Mycolay Radomsky, był polskim kompozytorem tworzącym w pierwszej połowie XV wieku. Urodził się w 1400 roku w Radomiu, z którym wiąże się jego przydomek, a zmarł w 1450 roku w Krakowie. Informacje o jego życiu są skąpe. Przypisywane mu utwory zachowały się pod podpisami zawierającymi imię Mikołaj i określenie „z Radomia”; jego tożsamości nie udało się jednoznacznie ustalić. Za jedną z nielicznych dat związanych z jego twórczością uznaje się około 1427 roku, kiedy powstała kompozycja „Hystorigraphi aciem mentis”.

Do naszych czasów zachowało się siedem utworów przypisywanych Mikołajowi. Obejmują one muzykę religijną i świecką, w tym „Magnificat”, trzy pary mszalne „Gloria-Credo”, „Alleluja” oraz motet „Hystorigraphi aciem mentis”. Utwory są trzygłosowe. W kompozycjach mszalnych pojawiają się techniki imitacyjna i konduktowa, a w „Magnificat” zastosowano technikę fauxbourdon. Motet jest panegirykiem na cześć Władysława Jagiełły, Zofii Holszańskiej i ich nowo narodzonego syna.

Na podstawie artykułu „Mikołaj z Radomia” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.