Seweryn Kulesza

Seweryn Roman Kulesza urodził się 23 października 1900 roku w Radomiu. Od grudnia 1918 służył w Wojsku Polskim i walczył w wojnie polsko-ukraińskiej oraz polsko-bolszewickiej. Był związany między innymi z 1 pułkiem Ułanów Krechowieckich i 10 pułkiem strzelców konnych. Ukończył kurs sportu konnego w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu, gdzie później pracował jako instruktor jazdy. W 1939 roku awansował na majora.

W 1936 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Berlinie w Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego. Indywidualnie zajął 21. miejsce, a wraz ze Zdzisławem Kaweckim i Henrykiem Leliwą-Roycewiczem zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym. Był mistrzem Polski w WKKW w 1936 i 1937 roku oraz w ujeżdżeniu w 1937 roku. Podczas kampanii wrześniowej dowodził szwadronem 7 pułku Ułanów Lubelskich. Po niemieckiej niewoli i służbie w 2 Korpusie gen. Andersa pozostał na Zachodzie, gdzie szkolił jeźdźców, między innymi reprezentacje Irlandii i Belgii. Zmarł 14 maja 1983 roku w Los Angeles.

Na podstawie artykułu „Seweryn Kulesza” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.