Stanisław Przyłęcki

Stanisław Jan Przyłęcki (29 sierpnia 1891 w Radomiu - 5 sierpnia 1944 w Warszawie) był polskim biochemikiem i fizjologiem weterynarii. Studia rozpoczął na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, a następnie kształcił się w Halle i Genewie, gdzie studiował między innymi zoologię i fizjologię roślin. Po powrocie do Krakowa uzyskał doktorat na podstawie pracy o wydalaniu związków azotowych przez żaby. W 1921 kontynuował naukę i badania w Paryżu oraz Strasburgu.

Po powrocie do Polski habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1924 objął kierownictwo Zakładu Fizjologii Uniwersytetu Poznańskiego. Później kierował katedrami fizjologii i chemii fizjologicznej Uniwersytetu Warszawskiego. Był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i Polskiej Akademii Umiejętności. Do jego osiągnięć należały pierwsza próba przedstawienia klasyfikacji sympleksów w literaturze fachowej oraz koncepcja nieenzymatycznej regulacji procesów biochemicznych w komórce. Podczas okupacji wykładał na tajnych kompletach i prowadził zajęcia z chemii dla personelu sanitarnego oraz lekarzy. Piątego dnia powstania warszawskiego został aresztowany przez Gestapo i zamordowany w jego siedzibie.

Na podstawie artykułu „Stanisław Przyłęcki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.