Stanisław Rewoliński
- Urodzony
- 1894, Radom
- Zmarł
- 25 maja 1920
Stanisław Rewoliński, używający pseudonimu Zawada, urodził się w 1894 roku w Radomiu. Był harcerzem, działaczem niepodległościowym i oficerem piechoty Wojska Polskiego. W 1912 roku wstąpił do tajnego skautingu, a następnie został drużynowym 25 Warszawskiej Drużyny Harcerzy. W sierpniu 1915 roku należał do dowódców batalionu warszawskiego Polskiej Organizacji Wojskowej. Walczył w szeregach 7 pułku piechoty, a po powrocie do Warszawy rozwijał działalność harcerską i nadal działał w POW. W 1917 roku rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego.
W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i był jednym z instruktorów dowodzących Batalionem Harcerskim. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych służył w 3 pułku piechoty Legionów na froncie litewsko-białoruskim. 25 maja 1920 roku, podczas walk pod wsią Kinią nad Berezyną, dowodził plutonem próbującym powstrzymać atak nieprzyjaciela. Ranny dostał się do niewoli i został zamordowany przez bolszewików. Pośmiertnie awansowano go do stopnia porucznika. Otrzymał między innymi Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, Krzyż Niepodległości i czterokrotnie Krzyż Walecznych.
Na podstawie artykułu „Stanisław Rewoliński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.