Stefan Kownas

Stefan Apoloniusz Kownas (9 lutego 1898 - 13 grudnia 1978) był polskim botanikiem i nauczycielem akademickim. Urodził się w Radomiu. Ukończył Wydział Matematyczno-Przyrodniczy Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, gdzie w 1935 uzyskał magisterium z botaniki. W latach 1921-1939 pracował jako pedagog i wychowawca w wileńskich szkołach i uczelniach, a później był asystentem-wolontariuszem w Katedrze Botaniki Ogólnej Uniwersytetu Wileńskiego. Podczas okupacji wykładał w ramach tajnego nauczania. W 1944 został aresztowany i zesłany do pracy w kopalni w Donbasie.

Po powrocie do kraju osiedlił się w Toruniu i podjął pracę na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Specjalizował się w paleobotanice; doktorat uzyskał w 1950, habilitację w 1954, a rok później tytuł docenta. Od 1954 kierował Katedrą Botaniki Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie, gdzie pełnił także funkcje prodziekana, dziekana i prorektora do spraw nauki. W 1960 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1967 profesora zwyczajnego. Zajmował się paleontologią i dendrologią, wypromował sześciu doktorów. Zmarł w Szczecinie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Centralnym.

Na podstawie artykułu „Stefan Kownas” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.