Tadeusz Schwartz

Tadeusz Schwartz urodził się 4 kwietnia 1905 roku w Radomiu, w rodzinie kupca Stanisława i Marii Splissgarth. W 1933 roku uzyskał dyplom inżyniera elektryka, przygotowując pracę z techniki wysokich napięć. Na początku 1939 roku objął kierownictwo techniczne Fabryki Grzejników „Gródek”. Podczas II wojny światowej przebywał w Radomiu, gdzie kierował laboratorium fotograficznym.

W 1945 roku wrócił na Politechnikę Warszawską i uczestniczył w odbudowie Wydziału Elektrycznego. Prowadził wykłady z grzejnictwa elektrycznego i zorganizował laboratorium, które w 1951 roku przekształcono w katedrę; Schwartz został jej pierwszym kierownikiem. W 1951 roku obronił pracę doktorską z elektrotermii. W 1955 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a cztery lata później profesora zwyczajnego. Wykładał także w Wieczorowej Szkole Inżynierskiej w Radomiu. Opracowywał programy studiów, ekspertyzy dla hut i publikacje z zakresu grzejnictwa elektrycznego i elektrotermii. W latach 1964-1970 przewodniczył zespołowi redakcyjnemu biuletynu „Elektrotermia”. Zmarł 14 grudnia 1970 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Schwartz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.