Tamara Sokołowa

Tamara Aleksandrowna Sokołowa urodziła się 12 kwietnia 1892 roku w Radomiu. Była rosyjską poetką i publicystką. Podczas rosyjskiej wojny domowej przybyła do Polski i zamieszkała w Wilnie. Publikowała wiersze w miejscowej prasie rosyjskiej oraz w lwowskim czasopiśmie kobiecym „Oczag”. Działała w sekcji literacko-artystycznej Wileńskiego Stowarzyszenia Rosyjskiego, a od 1922 roku kierowała biblioteką stowarzyszenia.

Pod koniec października 1940 roku została aresztowana przez NKWD i osadzona w więzieniu w Wilnie. W marcu 1941 roku skazano ją na śmierć, lecz karę zamieniono na 10 lat łagrów. Odbywała ją w obozie na Workucie. Od grudnia 1950 roku przebywała na zsyłce we wsi Ust-Tarka w obwodzie nowosybirskim. W 1957 roku, na zaproszenie przyjaciółki Ekateriny Konstantinowej Żelezowskiej, przeprowadziła się na Białoruś, do Radoszkowicz. Pracowała tam jako nauczycielka gry na fortepianie w szkole muzycznej, a później mieszkała w Lidzie. Zmarła w 1973 roku w Radoszkowiczach i została tam pochowana.

Na podstawie artykułu „Tamara Sokołowa” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.