Wiktor Eichler

Wiktor Norbert Eichler, podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, urodził się 21 maja 1892 roku w Radomiu. Ukończył gimnazjum XI w Moskwie, a od 1911 roku działał w polskich organizacjach wojskowych. Służył w Brygadzie i Dywizji Strzelców Polskich, a następnie w Wojsku Polskim. Podczas wojny polsko-bolszewickiej walczył w 26 pułku piechoty. Dowodził batalionami w kilku pułkach, pełnił też funkcje kwatermistrza i zastępcy dowódcy. W 1934 roku objął dowództwo 32 pułku piechoty, a w 1938 roku został komendantem Komendy Rejonu Uzupełnień Kalisz.

W sierpniu 1939 roku został dowódcą Dąbrowskiej Półbrygady Obrony Narodowej, a podczas kampanii wrześniowej dowodził rezerwowym 204 pułkiem piechoty. Po rozwiązaniu pułku dostał się do niewoli niemieckiej i do końca wojny przebywał w Oflagu II C Woldenberg. Był kawalerem Orderu Virtuti Militari, otrzymał także m.in. Krzyż Niepodległości i Złoty Krzyż Zasługi. Od 1921 roku był żonaty z Natalią z Marczyków; mieli syna Włodzimierza. Eichler zmarł 20 marca 1973 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Wiktor Eichler” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.